Het roer om voor Jan van Galen

De huizer Jan van Galen wordt in november 2012 ontslagen en na een ICT carrière van 30 jaar besluit hij het roer volledig om te gooien. Hij begint een nieuwe carrière als ondernemer met het video productie bedrijf JVGPRO. Van vaste baan naar het ondernemerschap in een volledige andere branche. Hoe heeft hij dat gedaan?

Jan van Galen heeft een carrière van 30 jaar als projectleider in de ICT industrie achter de rug als hij op 54-jarige leeftijd wordt ontslagen bij de Wereldomroep. “Bezuinigingen”, zegt hij, “het kabinet besloot in juni 2011 dat de Wereldomroep met 80% moest inkrimpen. Dat betekende ontslag voor ruim 250 medewerkers. Jammer, want het was een geweldig bedrijf!” Er breekt een spannende tijd voor hem aan: gaan of blijven. Je houdt rekening met het ergste en gaat over de toekomst nadenken. De berichten uit de markt zijn niet gunstig, zeker niet voor iemand van 54 jaar. Daarnaast bood de Wereldomroep een uitstekend sociaal plan waardoor hij de mogelijkheid krijgt om iets heel anders te beginnen. Al snel vatte hij het idee op om een videoproductie bedrijfje te beginnen.

Jan besloot om het roer volledig om te gooien en van zijn hobby zijn werk te gaan maken. Hij is namelijk al zijn hele leven een enthousiast filmer en fotograaf. Sterker nog, na de middelbare school moest er een vervolgopleiding gekozen worden. Werken was wat hem betreft nog niet aan de orde. Hij besloot zich in te schrijven voor de Filmacademie maar werd helaas uitgeloot. Het werd daarna de HTS, richting computertechniek. “Je leven neemt daardoor een bepaalde richting die je niet makkelijk meer veranderd” zegt hij. “je maakt carrière, hebt een mooie baan, krijgt een gezin en dan ga je zekerheden niet zo snel opgeven.” Het ontslag bij de Wereldomroep bood hem echter een unieke kans om toch te proberen om het geluk naar eigen hand te zetten. “Er was een ruim opleidingsbudget, een ontslagpremie en de zekerheid van starten met behoud van WW uitkering. Met die drie componenten zag ik een nieuwe toekomst voor mij om mijn droom waar te kunnen maken. Ik heb een aantal professionele camera trainingen gevolgd en het nodige materiaal aangeschaft. Daarna ben ik veel gaan oefenen, heb marktonderzoek gedaan en een ondernemingsplan geschreven. Uiteindelijk zag ik na 5 maanden voorbereiden voldoende toekomstperspectief om te gaan starten. Tijdens deze periode is er ook de sollicitatieplicht. De resultaten daarvan waren niet bemoedigend. “Veel bedrijven geven niet eens antwoord.” zegt hij. Die negatieve arbeidsmarkt sterkte hem nog eens in zijn idee om voor zichzelf te gaan beginnen. Uiteindelijk is hij op 8 april ook daadwerkelijk gestart. Dat de voorbereidingen zijn vruchten afwerpen is wel gebleken uit de eerste werkdag. “Ik had op die dag twee afspraken en heb ook twee opdrachten gescoord! Die dag kan niet meer stuk.” zegt hij met een grote grijns. “Je hebt in die 30 jaar toch een flink netwerk opgebouwd en dat helpt.”

Inmiddels is zijn bedrijfje, JVGPRO – jan van galen producties (www.jvgpro.nl), operationeel. Het legt zich helemaal toe op het vervaardigen van korte internet filmpjes voor de zakelijke sector. Bedrijfsprofielen, video CV, en projectfilms dat zijn de speerpunten. “Vooral de persoonlijke film, de video CV, is erg leuk om te maken en volgens mij veel vraag naar. Je kunt een mooi beeld van een persoonlijkheid maken. Een mooie aanvulling op je geschreven CV. De opdrachtgever of klant ziet dan snel wat voor persoon achter die teksten zit. Papier is geduldig, beeld niet, dat verraad alles.” zegt hij. “Ook voor de persoon zelf is het vaak een boeiende ervaring om voor de camera te staan. Je moet goed nadenken over je uitstraling en veel mensen vinden dat lastig.” Jan hoeft het niet helemaal alleen te doen. Zijn zoon Victor is onlangs aan het ROC afgestudeerd als cameraman. “Samenwerken met je kids is toch geweldig! We delen dezelfde passie en vaak hebben we forse technische discussies waarbij mijn vrouw ons aankijkt in de geest van die sporen niet. “ zegt hij grinnikend. “Victor heeft veel meer praktischer ervaring en ik laat mijn 30 jaar projectleiderschap werken. Samen vormen we een goed team.”

Het eerste half jaar is vooral een testperiode, je kunt met behoud van, een gekorte, uitkering starten. Lukt het niet in dat half jaar, dan beëindig je je bedrijf en gaat weer terug in de gewone uitkering met sollicitatieplicht. Het UWV kort je wel op je uitkering maar dat betekent ook dat alle inkomsten voor jou zijn. Er is sinds januari van dit jaar geen aparte afrekening meer over dat half jaar. Dat scheelt voor de ondernemer en het UWV een forse administratieve last.

Stemmen per computer

Stemmen per computer wil er maar niet van komen. Tegenstanders hebben het over een aantasting van het stemgeheim. Kul zeg ik dan. Immers, u bankiert toch ook via internet? Zijn uw bankgegevens dan minder belangrijk dan de keuze van politieke partij waarop u stemt? Druk iemand een camera onder zijn neus en vraag waarop hij/zij gaat stemmen en tien tegen een dat je te horen krijgt waarop gestemd wordt. Doe datzelfde en vraag naar iemands banksaldo en geheid dat je geen antwoord krijgt.

 

Alles heeft met beveiliging te maken. En wat dat betreft hebben we de media tegen. Sinds WebWereld vorig jaar oktober iedere dag een lek in een website publiceerde, is het vertrouwen in IT flink geschaad. Allemaal de oorzaak van een stel prutsers. Ruwweg zijn er twee soorten van hacks: de directe wachtwoord aanval en de technische hack.

Wat betreft de eerste zie je vaak dat mensen een voor de hand liggend wachtwoord kiezen. Logisch, want de voornaam van je vrouw is makkelijker te onthouden dan Xg3dy7Z. Eigen schuld dus. Daarnaast hebben we ook te maken met slordige beheerders. Veel pakketten hebben bij installatie een standaard beheerder login met daarbij een standaard wachtwoord, bijvoorbeeld admin-admin. Dat standaard wachtwoord wordt niet altijd gewijzigd. Pak maar eens een willekeurig freeware pakket en kijk wat het beheerder account is, zoek dan een implementatie (leve Google!) en probeer maar.

De technische hack, zoals sql injection voor ingewijden, is puur het gevolg van prutswerk. Midden in de jaren ’90 bestond dit type hack al en je zou zo denken dat de heren techneuten daar inmiddels wel bekend mee zijn. Niets is minder waar, er bestaat nog steeds een groep programmeurs die daar nooit van gehoord hebben. Leest u weer dat een site gekraakt is via SQL injection, dan weet u: die programmeur moet ik niet hebben. Dat is een prutser. De vakmensen weten hoe daar mee om te gaan en doen dat dan ook. Of zou de opdrachtgever daar ook een rol in hebben? Goedkoop is duurkoop!

 

Video CV

Het is zover! Nadat de "halve wereld" al een cv op video heeft, moet ik er ook maar eens aan geloven. De middelen zijn immers voorhanden: zoonlief Victor kan beschikken over zeer goede apparatuur en heeft ook de kennis om die te gebruiken (VvG Productions) en op mijn werk kan ik van een professionele TV studio gebruik maken. Dat staat alvast.

Maar dan, de tekst. Dat valt niet mee. Ik wilde mij richten op 1 à 1,5 minuut maar dat zijn er 2,5 geworden. Niet erg,kan net. Na de eerste keer hard oplezen van de tekst verdween deze direct weer in de prullenbak: te veel schrijfstijl. De volgende versie zinde me beter.

Het volgende punt: de feitelijke opnames. Ik ben toch wel wat gewend dacht ik zo, maar dit is anders. Overnieuw, overnieuw, nog een keer overnieuw. Dan lijkt het goed, maar de cameraman wil het nog een keertje overnieuw doen, maar dan met een medium shot. HELP! Dank zij de professionaliteit van de cameraman zijn we er toch in geslaagd om iets op band te krijgen. Of het goed is, ik weet het nog net zo niet.
Mijn gouden tips:
- deel je tekst in alinea's in en neem op per alinea. Makkelijker onthouden en makkelijker opnieuw te doen. Ook makkelijker in de montage. Onthoud de sleutelwoorden, schrijf ze desnoods op een groot vel papier onder de camera.

- oefen voor de spiegel, hardop en vaak!!


Uiteindelijk staat het verhaal na 1,5 uur draaien er op. Dan 's avonds de eerste ruwe montage. Tot mijn stomme verbazing blijkt het perfect uit te pakken!
De juiste montage maakt van mijn zenuwslopende teksten een prachtig en snel lopend geheel. Al met al toch nog een kleine dag montagewerk.

Zie hier het resultaat: .

And now we wait....

Raines rules, beoordeel uw investering

Bij ICT projecten is het nogal eens de vraag of de investering de moeite waard is. De projectinitiator wringt zich in allerlei bochten om aan te tonen dat dit project toch echt wel nodig is. Als sponsor moet je op een bepaald ogenblik toch keuzes maken. Hoe doe je dat? Bij mijn kids is dat simpel. Ik stel ze twee vragen: a) heb je het nodig? B) kun je het betalen? Als beide vragen met ja beantwoord zijn, dan mag zoonlief tot de aanschaf overgaan.
In het bedrijfsleven is die methodiek soms wat te kort door de bocht. Dat had men bij de amerikaanse overheid ook door en daarom heeft men in 1996 een aantal regels opgesteld om investeringen te kunnen waarderen. De ambtenaar die daar mee belast was, Franklin Raines, heeft toen kort samengevat wat hij in ieder geval bij ieder investeringsvoorstel wil zien. Deze eisen gaan door het leven als de Raines rules.
Ook voor onze investeringen kunnen we die, enigszins aangepast, goed hanteren. Het principe van de twee eerder genoemde vragen blijft overeind: beantwoord alles met “ja”, en je hebt een project dat een goede kans van slagen geeft, dat de investering waard is. Hierna de vertaalde regels.

1. Is het nodig?
De ICT-oplossing moet onontbeerlijk zijn om de kernprocessen van de organisatie ondersteunen.

2. Kan het niet anders?
De voorgenomen ICT oplossing is nodig omdat er geen (bestaande) alternatieven zijn die grotendeels tot hetzelfde doel leiden. Niet in de private sector als evenmin in de overheidssector?

3. Is en blijft het simpel?
Het is ter ondersteuning van processen die zelf eerst zo simpel, goedkoop en effectief mogelijk gemaakt zijn, en met speciale aandacht voor gebruik van (commerciële) standaardoplossingen.

4. Is het snel terugverdiend?
Het laat een duidelijk ROI zien die significant beter is dan bestaande alternatieven of werkwijzen

5.Past het (qua IT)?
De ICT-oplossing moet consistent zijn met al aanwezige informatiearchitecturen. Hierbij is de goede en integere integratie van proces- en informatiestromen essentieel. Het vereenvoudigt daarbij het uitwisselen van data en delen van toepassingen en waarborgt een brede keus in leveranciers en vrijheid in de feitelijke uitvoering van de processen.

6. Kun je bewijzen dat het werkt?
De oplossing reduceert risico’s door individuele maatwerkoplossingen te voorkomen of hoogstens geïsoleerd toe te staan. Er wordt uitsluitend gebruik gemaakt van volledig geteste pilots, simulaties, of prototypes. Er zijn duidelijke doelstellingen en mijlpalen, en er wordt getest volgens een van te voren ontworpen testprotocol. Elke test moet gedocumenteerd zijn en herhaald kunnen worden.

7. Zijn echt het losse blokjes?
Het ICT-project dient opgedeeld te worden in deeloplossingen welke zo klein zijn als praktisch mogelijke is en die elk aantoonbaar een eigen rendement hebben onafhankelijk van de nog te realiseren gedeeltes of het grote geheel.

8. Blijf je de baas, ook later?
Te grote afhankelijkheid van één specifieke opdrachtgevers moet worden voorkomen door een duidelijke selectie in concurrentie met anderen. Alleen deelbetalingen worden overeengekomen op basis van mijlpalen. Er moet maximaal gebruikt worden gemaakt van de laatste technologieën.

Met dank aan Kees de Heer (Rivadoré)

Hoe gaan we het aanpakken?

Zorg voor een vlot lopende geautomatiseerde productiestraat (otap) waarin releasematig gewerkt kan worden. Een release is een ontwikkelperiode van precies 4 weken waarin aan het begin van de release door het team wordt vastgesteld welke tickets opgelost kunnen worden, niet meer en niet minder. Dat vaststellen gebeurd op basis van prioriteit én geschatte oplostijd. Dan gaat de deur voor 4 weken dicht en wordt uitsluitend aan die tickets gewerkt. Aan het einde van de 4 weken heb je dan een werkend stuk programmatuur.

Simpel toch!

De tweede cursusdag SCRUM

De tweede cursusdag gaat in een moordend tempo verder en dat is gelijk het grootste probleem van de cursus: te veel in te weinig tijd. Deze dag is erg leerzaam. We leren vooral wat technische ascpecten van het scrummen: de scrummeeting, scrumboard, schatten.

Het geheel wordt gelardeerd met kleine simpele oefeningen die het effect goed demonsteren.

Het scrumboard is het centrale deel van de methodiek. Dit is een overzicht van al het werk dat gedaan moet worden, wat onder handen is en wat af is. Teamleden zien direct hoe de vlag er bij staat. Het board is een van de "social objects" in scrum. Social objects (todolijst of backlog, donelijst of burndownchart) moeten ten allen tijde goed zichtbaar zijn voor de teamleden. Op zich is dat alleen al een goed idee. In veel gevallen heeft alleen de projectleider een actueel overzicht van de stand van zaken en dat motiveert niet echt. Een van de belangrijkste motivatoren in het proces is namelijk het teamresultaat, het te genereren product. Altijd zichtbaar betekent fysiek zichtbaar en niet via een of ander tool oproepbaar.

Ook is aandacht besteed aan het maken van user stories. Deze dingen beschrijven wat de klant eigenlijk wil hebben en vormen de bouwstenen, tasks voor de ontwikkelaar. Alleen al uit dit deel valt veel verbetering ook voor traditionele methoden te halen!!

Daarmee ook de zwakte van de methode volgens mij.Het geheel is gebaseerd op een zelfsturen team. Tijdens de training hebben we geen duidelijk antwoord op de vraag gekregen hoe je een team stuurt en gemotiveerd houdt. Immers, in ieder groep mensen zal altijd een natuurlijke leider ontstaan. Iemand moét het voortouw pakken. Tijdens de versch

illende oefeningen bleek dat ook wel. Veel tijd ging verloren aan het onderling afstemmen hoé we iets moesten oplossen en wie dat dan wel zou gaan doen. Laat dat helemaal los: gaat denk ik niet werken. Het team zal zich altijd vormen rondom de sterkste. Daarmee kan een van de scrum doelstellingen (gelijkheid, plezier) verloren gaan voor de zwakkere. Stel je voor: in het team zit bijvoorbeeld ook de product owner, de klantvertegenwoordiger zeg maar. In de praktijk is dat vaak een ouder en ervaren persoon (hotemetoot?). Hoe kijkt een teamlid van 21 jaar die net begint tegen zo iemand op?

En scrum ten opzichte van waterval? Jeff Sutherland ("I am de inventor of scrum") claimt dat scrum teams 8 keer sneller zijn dan waterval teams. Kan best zo zijn, maar dat geldt volgens mij alleen voor heel ervaren teams.

Nu lijkt bovenstaande erg negatief, maar ik denk dat de methode heel veel goede kanten heeft. De komende tijd zal ik dieper induiken in het materiaal en kijken hoe ík het kan gaan toepassen.

Wil je meer lezen, kijk dan op de site van Jeff: http://scrum.jeffsutherland.com/ Daar zijn veel leerzame documenten te vinden.

Eerste scrummaster cursusdag

De xebia scrummaster training verzorgt door Jeff Sutherland himself in het NH hotel amsterdam was erg intensief. Ca 42 deelnemers maakten het een volle zaal. Opmerkelijk was dat een groot aantal deelnemers al de scrummaster rol vervult.

Het was zeker geen zitdag. Veel interactie en oefeningen. Veel, heel veel stof tot madenken. Ook veel ergernis omdat het eigenlojk een amerikaans verhaal is. Ja, Jeff is amerikaans. Te pas en te onpas wordt geschermd met de enorme "revenue" die scrum wel niet op zou leveren. Een beetje te, maar daar moeg je met je gezonde verstand maar even door heenprikken. Of dit ontwikkelframework echt iets op levert zal in de praktojk moeten blijken. De eerste projecten zal ongetwijgeld niet zo zijn. Je moet namelijk wel alle (!) randvoorwaarden goed ingevuld hebben anders werkt het niet. Met een team scrummen die niet weten wat het is, is bijna kansloos. Ervaringen uit de zaal gaven aan dat het samenstellen van een team een heisa is. Zeker de rol van de product owner is discutabel. Veel geboord is dat deze rol ve door iemand vervult wordt door een persoonlijkheid waar een gemifdeld teamlid niet tegenop kan. Dat is deels de perzoon zelf, karakter en deels het feit dat de productowner zijn scrumrol niet goed kent en invult. Hij maakt (onbewust) gebruik van zijn natuurlikke autoroteit.

Tot nog toe zie ik 3 belangrijke steekwoorden: logistiek, change management en focus.
Logistiek omdat het vooral om goed plannenen op tijd doorleberen is. Change mgt omdat je heel zorgvuldig met je specs en scopecreep moet omgaan. In principe is de deur tijdens de scrum dicht. Focus omdat je je pol anmoet volgen.

Morgen deel 2.