Maar dan, de tekst. Dat valt niet mee. Ik wilde mij richten op 1 à 1,5 minuut maar dat zijn er 2,5 geworden. Niet erg,kan net. Na de eerste keer hard oplezen van de tekst verdween deze direct weer in de prullenbak: te veel schrijfstijl. De volgende versie zinde me beter.
Het volgende punt: de feitelijke opnames. Ik ben toch wel wat gewend dacht ik zo, maar dit is anders. Overnieuw, overnieuw, nog een keer overnieuw. Dan lijkt het goed, maar de cameraman wil het nog een keertje overnieuw doen, maar dan met een medium shot. HELP! Dank zij de professionaliteit van de cameraman zijn we er toch in geslaagd om iets op band te krijgen. Of het goed is, ik weet het nog net zo niet.
Mijn gouden tips:
- deel je tekst in alinea's in en neem op per alinea. Makkelijker onthouden en makkelijker opnieuw te doen. Ook makkelijker in de montage. Onthoud de sleutelwoorden, schrijf ze desnoods op een groot vel papier onder de camera.
- oefen voor de spiegel, hardop en vaak!!
Uiteindelijk staat het verhaal na 1,5 uur draaien er op. Dan 's avonds de eerste ruwe montage. Tot mijn stomme verbazing blijkt het perfect uit te pakken!
De juiste montage maakt van mijn zenuwslopende teksten een prachtig en snel lopend geheel. Al met al toch nog een kleine dag montagewerk.
Zie hier het resultaat: .
And now we wait....
